Święta pochodząca z Madrytu, patronka ŚDM, wsławiła się w swoim życiu niezwykłą pobożnością w modlitwie i Eucharystii

900 lat temu, w epoce średniowiecza, miasto Madryt przeżywało bardzo burzliwy okres. Ledwo co odzyskane przez chrześcijan w 1085 roku, w XII wieku staje w obliczu dwóch poważnych najazdów ze strony muzułmanów zajmujących południe Półwyspu Iberyjskiego. W świetle tych wydarzeń żyją: święta Maria de la Cabeza, której święto obchodzimy 9 września i święty Izydor .

Pomimo upływu czasu, przykład świętych Izydora i Marii ukazuje prawdziwy sens powołania do życia w związku małżeńskim, nie tylko jako "instytucji" zaspokajającej potrzeby sfery uczuciowej czy rozstrzygającej kwestię potomstwa, ale jako powołanie, poprzez które można osiągnąć świętość.

Święta Maria de la Cabeza, której dokładnej daty urodzin nie znamy, urodziła się pod koniec XI bądź na początku XII wieku. Jej życie to życie zwykłej panny mieszkającej w Madrycie, mieście niedawno przyłączonym do Królestwa Kastylii. Jego przygraniczne położenie sprawia, że terytoria znajdujące się wokół ówczesnej stolicy Hiszpanii są narażone na stałe najazdy ze strony księstw należących do muzułmanów, zlokalizowanych na południu Półwyspu.

Podczas jednego z najazdów almorawidów Izydor ucieka do miejscowości Torrelaguna gdzie poznaje Marię, swoją przyszłą żonę. Niedługo potem przychodzi na świat owoc ich miłości, Illán, który będąc dzieckiem nieszczęśliwie wpada do studni. Gorliwe modlitwy i błagania Marii i Izydora sprawiły iż woda w studni podniosła się, oddając dziecko w bezpieczne ramiona rodziców. Owy cud był przypominany i uwieczniany przy wielu okazjach, najsłynniejszy obraz namalowany przez Alonsa Cano w 1648 roku znajduje się obecnie w Muzeum Prado w Madrycie.

Życie kobiety w średniowieczu nie było łatwe, musiała umiejętnie łączyć obowiązki domowe z czynnościami wiejskimi, pomagając mężowi w uprawie ziemi.

Maria była kobietą świętą, skromną, pracowitą, dobrą żoną i matką dla swoich dzieci, pobożną i oddaną. Po śmierci swojego męża w 1172 roku powróciła do Torrelaguny, gdzie znana ze swojej świętości zmarła w 1175 lub 1180 roku.

Po wielu przeniesieniach relikwie z jej świętą głową spoczęły ostatecznie w 1769 roku w Królewskiej Kolegiacie Świętego Izydora w Madrycie - gdzie są obecnie czczone - wraz z relikwiami męża, patrona Madrytu, świętego Izydora Oracza

Cud źródła, 1648 Alonso Cano
Świętość w małżeństwie
Izydor i Maria wstąpili w święty związek małżeński w duchu chrześcijańsko - ewangelickim, wyznając swoją miłość wobec Boga i Najświętszej Maryi, uświęceni za pracę nad własnymi miłościami i cnotami, zostawili nam za przykład swoje świadectwo życia. Ten przykład świętości małżeńskiej jest zachętą dla młodych z całego świata, aby zaangażowali się w przygotowania Światowych Dni Młodzieży w Madrycie oraz wzięli udział w obchodach tego wydarzenia, które odbędą się w sierpniu 2011.

- Miłość do Pana, poprzez modlitwę i Eucharystię
- Umiłowanie figury Maryi Dziewicy (widoczne w wezwaniach madryckich do Almudeny i Atocha)
- Miłość do rodziny (męża i dzieci).
- Miłość do bliźniego, dzięki ciągłym działaniom, niekiedy cudom oraz miłosierdziu.
- Umiłowanie pracy, przeżywając i przyjmując ją jako środek na drodze do świętości i uwielbienia Boga

Od XIII wieku Królewska Kongregacja Świętego Izydora troszczy się i dba o rozpowszechnianie przykładu życia tego świętego małżeństwa.